Zkizzikz

ในที่สุด...ก็ได้ออกจากบ้านแล้ว!! (ฮา)

หลังจากนั่งซุกอยู่ในบ้านกว่าครึ่งปี ความรู้สึกแรกที่ได้มาเข้าหอ มันเป็นแบบนั้นจริงๆ
แปลกใจเล็กๆที่ตัวเองยังพูดจากับคนทั่วไปได้ค่อนข้างจะรู้เรื่องอยู่ เคยคิดว่าจะสูญเสีย
ทักษะในการติดต่อสื่อสารผู้คนในชีวิตประจำวันไปแล้วซะด้วยซ้ำ ^^"

เปิดเรียนปีหนึ่งที่ศาลายา เป็นแพทย์ศิริราชรุ่นที่ 119 เป็นปีที่ 120 พอดีของศิริราช
สัปดาห์แรกที่ผ่านมา ยังไม่มีอะไรเลย เพราะแต่ละวิชาก็ยังอินโทรกันอยู่ บางวิชา อินโทร
จนเกือบหมดคาบ อาจารย์ฮากว่าที่เคยวาดภาพเอาไว้จากที่เคยฟังๆมา พวกคาบ Lab
ในสัปดาห์แรกก็ไม่มี เลยรู้สึกว่างพิกล ก็ร่อนไปร่อนมาแถวห้องสมุด ซึ่งรู้สึกว่ามันช่าง
แตกต่างกับห้องสมุดในมหิดลวิทย์ฯมากมาย อย่างน้อยก็ไม่เห็นคนนอน กลิ้งไปกลิ้งมา
หรือว่า คนนั่งเล่น RO...

อ๊ะ...ต้องกลับบ้านแล้ว O_O" เดี๋ยวถึงบ้านมาเขียนต่อ~


กลับมาถึงบ้านแสนสุขเสียที!

ยังปรับเวลานอนไม่ได้เลยล่ะ เปิดเทอมนี้ มันกลับกลางวันกับกลางคืนเลยทีเดียว เล่นเอา
เบลอๆไปหลายต่อหลายวัน ซึ่งตอนนี้ก็ยังคงเบลออยู่ และก็คงจะเบลอต่อไปอีกซักระยะ Orz...

ว่าแล้วก็ไป dota แก้เบลอดีกว่า (555+)
จริงๆแล้ว ที่เขียนขึ้นมาครั้งนี้ อยากจะบันทึกเนื้อความจากความในที่ตื้นตันจนแทบจะเอ่อล้นนี้~
คือ...รู้สึกอบอุ่นมากๆ ณ ที่ SI นี้ รุ่นพี่ทุกๆคนน่ารักมาก (โดยเฉพาะสาย 190 - เฮ~!! XD)
เพื่อนๆก็เป็นกันเองดี แม้เราจะแทบไม่ได้พูดเลยก็เถอะ (ฮา) ถ้าได้เป็น unknown คงจะสนุกพิลึก
O_O" อย่างไรก็ตาม...ไป dota ละ ใกล้จะได้กลับหอ~ เวลาว่างมันน้อยกว่าที่ผ่านๆมามากๆเลย - -"

ส่วนเรื่อง subtitle ก็~ อาทิตย์นี้ก็แล้วกัน 2 ตอนรวด!! (จริงเรอะ?)

/me กลิ้งขลุกๆ เข้า ggc